<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<rss version="2.0"
	xmlns:content="http://purl.org/rss/1.0/modules/content/"
	xmlns:wfw="http://wellformedweb.org/CommentAPI/"
	xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/"
	xmlns:atom="http://www.w3.org/2005/Atom"
	xmlns:sy="http://purl.org/rss/1.0/modules/syndication/"
	xmlns:slash="http://purl.org/rss/1.0/modules/slash/"
	>

<channel>
	<title>Lux autumnalis – Philosophie und Dichtung &#187; Horaz Oden Buch II 14 Carmina römische Lyrik metrische Übersetzung</title>
	<atom:link href="http://www.luxautumnalis.de/tag/horaz-oden-buch-ii-14-carmina-roemische-lyrik-metrische-uebersetzung/feed/" rel="self" type="application/rss+xml" />
	<link>http://www.luxautumnalis.de</link>
	<description>Gedichte, philosophische Essays, philosophische Sentenzen und Aphorismen, Übersetzungen antiker und moderner lyrischer Dichtung</description>
	<lastBuildDate>Fri, 24 Apr 2026 07:13:42 +0000</lastBuildDate>
	<language>de-DE</language>
		<sy:updatePeriod>hourly</sy:updatePeriod>
		<sy:updateFrequency>1</sy:updateFrequency>
	<generator>https://wordpress.org/?v=3.9.40</generator>
	<item>
		<title>Horaz, Oden, Buch II, 14</title>
		<link>http://www.luxautumnalis.de/horaz-oden-buch-ii-14/</link>
		<comments>http://www.luxautumnalis.de/horaz-oden-buch-ii-14/#comments</comments>
		<pubDate>Wed, 26 Aug 2015 16:36:34 +0000</pubDate>
		<dc:creator><![CDATA[hortirhenani]]></dc:creator>
				<category><![CDATA[Gedichte]]></category>
		<category><![CDATA[Lyrische Gedichte]]></category>
		<category><![CDATA[Übersetzungen und Nachdichtungen]]></category>
		<category><![CDATA[Horaz Oden Buch II 14 Carmina römische Lyrik metrische Übersetzung]]></category>

		<guid isPermaLink="false">http://www.luxautumnalis.de/?p=6179</guid>
		<description><![CDATA[<p>Eheu fugaces, Postume, Postume, labuntur anni nec pietas moram rugis et instanti senectae adferet indomitaeque morti, non, si trecenis quotquot eunt dies, amice, places inlacrimabilem Plutona tauris, qui ter amplum Geryonen Tityonque tristi conpescit unda, scilicet omnibus quicumque terrae munere vescimur enaviganda, sive reges sive inopes erimus coloni. frustra cruento Marte carebimus fractisque rauci fluctibus [&#8230;]</p><p>The post <a href="http://www.luxautumnalis.de/horaz-oden-buch-ii-14/">Horaz, Oden, Buch II, 14</a> appeared first on <a href="http://www.luxautumnalis.de">Lux autumnalis – Philosophie und Dichtung</a>.</p>]]></description>
				<content:encoded><![CDATA[<p>Eheu fugaces, Postume, Postume,<br />
labuntur anni nec pietas moram<br />
rugis et instanti senectae<br />
adferet indomitaeque morti,</p>
<p>non, si trecenis quotquot eunt dies,<br />
amice, places inlacrimabilem<br />
Plutona tauris, qui ter amplum<br />
Geryonen Tityonque tristi</p>
<p>conpescit unda, scilicet omnibus<br />
quicumque terrae munere vescimur<br />
enaviganda, sive reges<br />
sive inopes erimus coloni.</p>
<p>frustra cruento Marte carebimus<br />
fractisque rauci fluctibus Hadriae,<br />
frustra per autumnos nocentem<br />
corporibus metuemus Austrum:</p>
<p>visendus ater flumine languido<br />
Cocytos errans et Danai genus<br />
infame damnatusque longi<br />
Sisyphus Aeolides laboris.</p>
<p>linquenda tellus et domus et placens<br />
uxor neque harum quas colis arborum<br />
te praeter invisas cupressos<br />
ulla brevem dominum sequetur.</p>
<p>absumet heres Caecuba dignior<br />
servata centum clavibus et mero<br />
tinguet pavimentum superbo,<br />
pontificum potiore cenis.</p>
<p>&nbsp;</p>
<p>Weh, Postumus, Postumus, uns enteilt<br />
der Jahre Flucht. Nicht kann alles Beten uns<br />
die Runzeln ersparen, nicht das drohende<br />
Alter, den Tod nicht, der Zeiten Meister,</p>
<p>und opfertest, mein Freund, du dem Pluto, den<br />
die Träne nicht rührt, dreihundert Stiere Tag<br />
für Tag, der den Dreifach-Geryon und<br />
Tityros einpfercht mit Wassern des</p>
<p>Unheils. Auf denen müssen wir alle, die<br />
uns nährt die Erde, einmal hinaus ans Ziel,<br />
ob königlich wir thronten, ob als<br />
bäurische Siedler wir ärmlich lebten.</p>
<p>Vergebens scheuen blutigen Mars wir und<br />
die Wellenbrecher tosenden Adriameers,<br />
vergebens meiden wir die Gifte<br />
herbstlicher Stürme aus Südens Buchten.</p>
<p>Wir müssen schauen Cocytosʼ Irren im<br />
Sumpf, des Danausʼ Töchter Entehrung und<br />
verdammt zu langer Qual den Sohn des<br />
Aiolos, Sisyphosʼ rollenden Felsen.</p>
<p>Wir müssen lassen Erde und Haus und das<br />
geliebte Weib. Von all deinen Bäumen, die<br />
du hegst, kommt keiner mit dir, nur die du<br />
haßt, die Zypressen siehst dort du wieder.</p>
<p>In vollem Ornat verpraßt der Erbe den<br />
Caecuber, den mit Schlössern die hundert du<br />
bargst, sprengt vom edlen Naß zu Boden,<br />
mehr als ein Festmahl der Priester kostet.</p>
<p>The post <a href="http://www.luxautumnalis.de/horaz-oden-buch-ii-14/">Horaz, Oden, Buch II, 14</a> appeared first on <a href="http://www.luxautumnalis.de">Lux autumnalis – Philosophie und Dichtung</a>.</p>]]></content:encoded>
			<wfw:commentRss>http://www.luxautumnalis.de/horaz-oden-buch-ii-14/feed/</wfw:commentRss>
		<slash:comments>0</slash:comments>
		</item>
	</channel>
</rss>
