Skip to content

Biagio Marin, Tante stagion passàe

10.06.2016

Tante stagion pasàe
tante rose sfogiàe
e femene passíe
che piú no ríe.

E oltre xe sparíe,
fior de memoria,
quasi la storia
de le restíe.

Riavêle in vita
per solo un baso
ʼdesso che ocaso
a morte me invita.

 

So viele Sommer verglüht,
so viele Rosen verblüht,
und die Frauen, alles Laub
ihres Lächelns wurde Staub.

Und mehr noch ist verflogen,
der Erinnerungen Blumentraum,
als wären sie geschrieben Schaum
auf Meereswogen.

Sie wollen wiederkehren,
wollen sich an Küssen weiden,
nun, da mich der Sonne Scheiden
ruft in Jenseitssphären.

Kommentar hinterlassen

Note: XHTML is allowed. Your email address will never be published.

Subscribe to this comment feed via RSS

Top