Skip to content

Biagio Marin, La zoventú

07.06.2016

La zoventú
ora de sielo blu,
dopo, el sielo se ingrisa,
se fa sinísa.

Gnanche la puta
fresca e novela
la resta suta
la resta bela.

Cu resta nuovo
cu resta fiama
che ʼl sielo brama,
el regno sovo?

 

Jugendzeiten,
Stunde blauer Weiten,
später graut das Licht,
Unheil spricht.

Auch die junge Frau,
frisch und glatt,
wird bald grau,
trocknes Blatt.

Wer bleibt immer gleich,
Flamme ohne Sinken,
von der die Engeln trinken
in seinem Reich?

Kommentar hinterlassen

Note: XHTML is allowed. Your email address will never be published.

Subscribe to this comment feed via RSS

Top