Biagio Marin, Cô me te baso
Cô me te baso
tu sâ de menta,
duta contenta
se godo e taso.
El to abandon
parʼ na pianura
del mar azura
estesa, sensa son.
E, trepidando
sito, te amiro,
con un suspiro
ma fondo, grando.
Wenn ich dich küssen will,
schmeckt nach Minze dein Mund,
dein Gefühl ist rund,
ich bin froh, bin still.
Deine Ergebenheit
dehnt sich wie der Meeresflur
blauender Azur
lautlos weit.
Und ich bange sehr,
staune stumm dich an,
und mein Seufzen dann,
es ist tief und schwer.