Skip to content

Biagio Marin, Ultime ore

02.06.2016

Ultime ore,
grani de perla dʼun rosario,
contài dal vecio solitario,
che ʼl sa che ʼl more.

Ma quanto ben
de queste ore lʼoro,
savorando lʼaloro,
che ne la boca el tien.

E quanto ben
ne la largura
de lʼanima sigura
che ʼl sol, coʼ elo el vien.

 

Letzte Stunden,
Perlenkörner, Rosentau,
einsamer Alter zählt sie genau,
weiß um Todes Wunden.

Und doch wie gefällt
dieser Stunden Gold,
der Lorbeer schmeckt hold,
den er im Munde hält.

Und wie schön haucht
die Seele sich aus,
als wär sie zu Haus,
da in die Sonne er taucht.

Kommentar hinterlassen

Note: XHTML is allowed. Your email address will never be published.

Subscribe to this comment feed via RSS

Top